Peter Drucker on Big Data

What's The Big Data?

Drucker-portrait-bkt_1014Rick Wartzman writes today on Forbes.com in “Peter Drucker and the Big Data Revolution” about a 1955 meeting between Peter Drucker and IBM’s executives in which Drucker praised them for delivering  “what the customer considers value”:

They “come to you because of the service you give” in “systems and procedures analysis, understanding of data processing and information gathering,” Drucker told the group, which was presided over by IBM’s president, Thomas Watson Jr., the man who over the next 15 years would drive explosive growth at Big Blue.

Then Drucker added, almost wistfully: “I wish you knew more about what to do with information once you get it, but that is a private wish.”

View original post 251 more words

WakeUpWorld – Dr. Michelle Kmiec – Exposed : Monsanto’s Mission To Pharmaceuticaly “Enhance” GMO Foods – 20 April 2013

Great articel Lucas Let’s defeat #Monsanto! See https://www.facebook.com/BestrijdMonsanto. And join the march against Monstanto on May 25th.

Lucas 2012 Infos

We have all been concerned about the implications of Genetically Modified (GM) foods. And one company that has received much controversy is Monsanto; established in 1901 in St. Louis, Missouri.

Their involvement in countless controversial endeavors is nothing short than an attack on humanity!

View original post 1,280 more words

Vertrouwen 3.0

In heel veel artikelen over Leiderschap, Nieuw Organiseren, Slow Management, Rijnlands denken etc. is de basis ‘vertrouwen’. Vertrouwen in plaats van wantrouwen. Samenwerken in plaats van concurreren. Met vertrouwen als uitgangspunt. Maar wat is vertrouwen eigenlijk? Ik heb er al eerder een blogje over geschreven waarin ik stelde dat ik mensen vertrouw voor specifieke zaken, maar dezelfde mensen niet vertrouw als het om andere zaken gaat. Dat heeft te maken met ervaring, met resultaat behaald in het verleden. Met het schenden van vertrouwen.

Maar wat is dan dat vertrouwen? Is dat meetbaar, is het te lokaliseren, kan ik aangegeven wáárom ik iemand een bepaalde taak wel toevertrouw en een andere niet? Vertrouwen lijkt wat dat betreft veel op ‘kwaliteit’: we weten allemaal wanneer het er is, maar niemand kan aangeven waarom. Let wel: ik heb het over echte kwaliteit, niet over de kwantitatieve vorm ervan die tegenwoordig meestal gebruikt wordt. Dat is kwantiteit.

Nu lees ik net een artikel over Bo Tarenskeen, toneelschrijver, regisseur en filosoof. Zijn nieuwste voorstelling heet ‘Ons vertrouwen is nergens op gebaseerd’ wat in ieder geval als titel goed overeenkomt met mijn gedachten daarover.  Bo probeert in zijn voorstelling duidelijk te maken dat vertrouwen niet ‘iets’ is, maar juist het ontbreken van iets: niets. Niets doen, het laten, dat is vertrouwen. En dat is opvallend gelijk aan de principes van ‘wu-wei’: het zijn beloop laten, het niet ingrijpen, niet handelen. En wu-wei is de basis voor het ervaren van kwaliteit. Vertrouwen, de afwezigheid van iets, zowel als wu-wei, het niet ingrijpen, niet handelen, zijn beide gevolg van het ervaren van kwaliteit. Als iets kwaliteit heeft hoeven we niet in te grijpen en vertrouwen we het.

Ik denk dat Bo gelijk heeft: vertrouwen is loslaten. Het niet ingrijpen, niet handelen, het zijn beloop laten gaan. We vertrouwen de piloot als we in het vliegtuig zitten en dat doen we door vooral ons niet te bemoeien met het vliegen. We vertrouwen de buschauffeur en treinmachinist op dezelfde wijze. De principes van wu-wei: actief niet-handelen.

Omgekeerd kan je dus stellen dat in al die zaken waar we ons wél mee bemoeien, vertrouwen ontbreekt. We bemoeien ons met de politiek, met de leiding van de organisatie waar we werken, met de wijze waarop onze kinderen onderwezen worden, met de medicijnen die onze dokter voorschrijft, met de ingrediënten van ons voedsel, met het financieel systeem. Eigenlijk met alles wat om ons heen gebeurt. Veel meer dan vroeger. En dus moet je concluderen dat we maar in vrij weinig instellingen vertrouwen hebben en dat dit steeds minder wordt.

De vraag is hoe dat komt. Volgens mij komt dit doordat onze maatschappij gebaseerd is op angst. Angst verkoopt, en dus worden we op alle mogelijke manieren ‘bang’ gemaakt: door het nieuws, door de regering, door de commercie. En hoe banger wij gemaakt worden, hoe minder zelfvertrouwen we krijgen. En dat is, volgens mij, de basis voor vertrouwen: je kan pas vertrouwen hebben in iets, als je begint met jezelf te vertrouwen. En dat lukt niet als je geleid wordt door angst. Let eens op hoe vaak mensen de uitdrukking ‘ik ben bang dat…’ gebruiken. Let eens op bij het lezen van het nieuws, het bekijken van het journaal hoevaak er items zijn die gaan over onze veiligheid, over onze gezondheid. Alleen al de simpele mededeling dat er zoveel mensen zijn overleden aan een bepaalde ziekte heeft geen ander doel dan ons bang te maken voor die ziekte. Je moet sterk zijn om je daar niet door te laten beïnvloeden en je eigen, op je zelfvertrouwen gebaseerde, weg te blijven gaan.

Het wordt tijd dat we gaan omdenken en gaan loslaten. Te beginnen met zelfvertrouwen op te bouwen en gaan inzien dat we ons niet moeten laten leiden door hetgeen door de media, de commercie en de politiek over ons uitgestrooid wordt. En gaan geloven in onszelf. Dan neemt vanzelf de behoefte af om ons ergens mee te bemoeien, dan kan er weer sprake van vertrouwen zijn. En pas dan, als we het vertrouwen weer teruggevonden hebben kunnen we echt gaan samenwerken met anderen, op basis van vertrouwen. En kunnen wij de ander in zijn waarde laten omdat we niet meer willen ingrijpen. Dan kunnen we echt werken aan Organisatie 3.0, aan Slow-Management, aan de Sharing Economy. Ik zou willen dat het al zover was.

Hey, het zijn geen kinderen!

gertjanholt

Er verschijnen regelmatig artikelen over leiderschap. Telkens weer worden leiders erop gewezen vooral vertrouwente hebben in hun medewerkers. De praktijk blijkt toch wel heel erg weerbarstig, ook bij organisaties die juist groot zijn geworden door medewerkers het vertrouwen te geven en ze te stimuleren het beste uit zichzelf te halen. Het recente bericht over Yahoo was daarin wel het meest verrassend. Daar moet iedereen gewoon weer op kantoor komen om te werken. Of dat nu de oplossing is van hun probleem waag ik te betwijfelen.

Natuurlijk moet er in elk bedrijf een vorm van sturing zijn. Volledige zelfsturing klinkt mooi en aantrekkelijk maar elke medewerker, leidinggevend of niet, heeft richting nodig. Dat is alleen wel wat anders dan iemand precies te zeggen wat hij of zij moet doen of een manier van werken volledig voor te schrijven. Op dat moment worden er wel weer andere trucs verzonnen om

View original post 400 more words

Unpleasant Effects of Internet

The Connectivist

It happened right in front of all our noses, but despite many warnings from geeks like me, most business types and politicians are surprised by the “suddenly perceived” structural changes Internet applications and services bring about.

Internet makes organizations transparant and it interconnects people and transactions in bigger and faster value chains. Sure but it also a. “disintermediates” or bypasses parties in the chains but also b. it turns some successful online companies “insides-out”, like you can do with a glove. What ??

Reisbureau

Let me give an example. a: This foto is of one of thousands of local travel bureaux now defunct, where we until recently used to go and book hotels & holiday or business trips (in the head office there used to be such bureau, remember?). And remember the stress to get the paper plane ticktets in your hand just before the bureau closed on friday? No more…

View original post 634 more words

Het Dunning-Kruger effect

Kwali_nar

“Het probleem met de wereld is dat de dommen overlopen van zelfverzekerdheid, terwijl de intelligenten vol twijfel zitten”.

Betrand Russel

Ik heb duidelijk een zwak voor paradoxen. Het zijn vaak situaties waarvan de betekenis ligt in het feit dat het tegenstrijdig is. Via een artikel op Grenswetenschap.nl kwam ik zo op het Dunning-Kruger effect, vernoemd naar de mensen die er onderzoek naar gedaan hebben (en er de Ig Nobelprijs mee hebben verdiend). Het betreft de waarneming dat intelligente mensen meer twijfelen aan hun eigen capaciteiten dan minder intelligente mensen. Met als consequentie dat, kort gezegd, domme mensen een hoger zelfbeeld hebben dan slimme mensen. Hoe slimmer je bent, hoe meer je jezelf realiseert dat je maar weinig weet.

Daar blijk dus heel veel leuk beeldmateriaal over te zijn… Blader er eens rustig doorheen… Ter leering ende vermaeck

En het volgende filmpje (bijna 600.000 keer afgespeeld) illustreert dit effect buitengewoon…

View original post 21 more words