Storage option infographic

Storage Options Infographic

Advertisements

Utopia, Dystopia, and the Future of Work

Talent Vanguard

I think a lot about the future.  And although I’m not that old, I’ve already learned that the future, when one gets there, differs from the idea of the future in ways that are unexpected and impossible to predict. I think it’s this ‘certain uncertainty’ that drives us to continually envision possible futures. But these visions, fed by our past experiences and current outlook, often tell us more about our present selves than they do about where we’ll actually end up.

I’ve been reading a lot of superb, thought-provoking visions of the future of work and Human Resources from others recently, and grappling with what they might mean for us as employees, managers and HR professionals. The difference between many of these possible realities is vast, but this shouldn’t surprise us- humanity’s visions of the future are often shaped by the contrasting themes of utopia and dystopia.

View original post 840 more words

How search can solve big data problems

Gigaom

There are many solutions for figuring out how to parse large amounts of data, but LucidWorks CTO Grant Ingersoll has a suggestion: use search. At GigaOM’s Structure:Data conference in New York City Thursday, Ingersoll laid out his case for why search is a big part of dealing with databases and indexes.

“Search should be a critical part of your architecture,” he told attendees. It is a system building block for any large problem you’re trying to solve that requires a ranked set of results. And it doesn’t have to be just text search, it can be for any type of search, he said.

Thinking beyond traditional search features, like keyword search, will help businesses solve those problems more easily too. And it lets organizations bring in many differing kinds of data sources and more effectively combine them.

And organizations that keep records of how people are using search to access…

View original post 2,595 more words

People will give up their personal info if you give them a good reason

Privacy? Don’t bother. No one’s interested.

Gigaom

We face a constant barrage of requests for our personal information everyday, and more often than not our first concern is who has access to that information and how will it be used. At GigaOM’s Structure:Data conference on Wednesday, a panel of experts from the worlds of biology, location analytics and data science talked about how the concepts of personalization and privacy concerns don’t have to be at odds with each other. People will give up their personal information if you give them something they find personally valuable, Ken Chahine of Ancestry.com, Naveen Jain of Inome and David Shim of Placed agreed.

Just like people used to be afraid of browser cookies and their implications for privacy and now accept them as standard, Shim, Placed’s founder and CEO, said he believes our attitudes toward our location data will undergo the same transition once people understand the inherent value of what…

View original post 6,170 more words

Boekrecensie: "Mr Penumbra's 24-hour bookstore – A novell"

Boekrecensie: ‘Mr. Penumbra’s 24-hour bookstore – A novell’ van Robin Sloan

Ik vond het een heerlijk boek om te lezen. Vooraf had ik niet de eerder versie gelezen die op Kindle is verschenen (http://www.robinsloan.com/penumbra/short-story/) en misschien is dat maar goed ook. Maar voor eenieder die wil weten in welke stijl deze roman is geschreven vóór zij tot aanschaf van het boek overgaan, misschien wel handig om te lezen. Er zitten zeker elementen in deze korte pre-versie die ook in de roman voorkomen, maar het verhaal verloopt toch duidelijk anders. Het onderwerp is hetzelfde: een oude, nauwelijkse bezochte boekwinkel waar in de nachtelijk uren af en toe oude vreemde mensen komen om een vreemd boek om te ruilen voor een ander, net zo vreemd boek.

Een leuk uitgangspunt voor een zoektocht naar de achtergrond van een mysterie. En de schrijfstijl maakt dat je je snel volledig in kan leven in de gedachten van de hoofdpersoon (Clay Jannon, de nieuwe nachtbediende voor Mr Penumbra’s boekwinkel), ooit webdesigner en met een bonte verzameling aan vrienden en kennissen: zijn medebewoners van de gedeelde flat, zijn voormalige studievrienden en vrienden en kennissen die hij opdoet als nachtelijk boekwinkel bediende.

Het verhaal is een verhaal over generatie-X. De generatie die weliswaar voor een groot deel in het digitale tijdperk is opgegroeid maar toch nog wel boeken gelezen heeft, cassettebandjes kent, en oude mainframe terminals uit hun verleden kent. Zelfs het oudste karakter, Mr Penumbra zelf, is een digitale immigrant die het gebruik van digitale middelen zeker niet schuwt. Daarentegen zijn er onder de generatie-X karakters, specifiek de mede flatbewoner van Clay, Matthew Mittelbrand, mensen die geen computer zullen aanraken maar slechts geloven in het echte handwerk met echte materialen.

In schril contrast daarmee staat Kat Potente , geniaal whizkidd die werkt voor Google en ervan overtuigd is dat alles, zelfs een oneindig lang leven, mogelijk gemaakt wordt door internet en computers.

Er wordt in de roman veel gebruik gemaakt van Google, van de mogelijkheden die Google haar personeel biedt, van de strategie, van het technisch vernuft binnen Google en, van de ongelooflijke rekenkracht die alle Google computers over de gehele wereld gezamenlijk kunnen bereiken. Opmerkelijk detail daarbij is dat vrijwel alle langskomende Googlers werken op een Apple: een iPad of MacBookPro. Mr Penumbra zelf daarentegen heeft een prototype van een Google tablet, waarvoor Nexus waarschijnlijk model heeft gestaan.

Een vreemde verzameling vrienden en kennissen, maar een absolute bereidbaarheid om elkaar te helpen in een vreemde zoektocht. Te helpen om het raadsel te ontsluieren. Waarbij voor de één de belofte van een oneindig leven de reden is, voor de ander het programmeerwerk dat nodig is, de algoritmes, om versleutelde boodschappen te ontcijferen. Of gewoon om iets dat heel oud is, vrijwel identiek na te kunnen maken. Of het nu om hacking gaat (‘Grumble’ is de grote hacker in het verhaal en zijn bedachte Grumblegear, een apparaat om handig documenten te kunnen fotograferen, speelt een grote rol), om intelligente uitdagingen (de Googlers en de zeer getalenteerde programmeurs van 3D simulatie games), uit het geloof in onsterfelijkheid, het geloof in een 500 jaar oude belofte of, en dat geldt voornamelijk voor Clay zelf, de vriendschap die is ontstaan tussen een winkelbediende en zijn oude patroon, iedereen helpt mee.
Co-working zoals het bedoeld is. Serendipity omdat dingen vanzelf ontstaan als meerdere mensen samen intelligente dingen gaan doen.

En natuurlijk wordt er ingegaan op allerlei aspecten die met de digitale en analoge maatschappij rekening houden, waarbij het lettertype Gerritszoon Display, alleen geleverd door de Festina Lente Company voor een licentiebedrag van bijna 4.000 dollar, een belangrijke rol speelt. Het is het lettertype van ‘Mr Penumbra bookstore’ op het raam van de boekwinkel, maar ook het standaard lettertype op de Apple laptops.

Er wordt terloops een hoofdstuk gewijd aan het grootste magazijn in Amerika, waar alle objecten die ooit verzameld zijn maar nergens tentoongesteld worden, bewaard worden: één immens gerobotiseerd pakhuis waar je slechts met een navigatiemiddel op een tablet kunt vinden wat je zoekt. Zonder dat eigenlijk iemand weet dat dit bestaat.

Maar prominent aanwezig is Google: de campus, de organisatie structuur (128 PM’s), de innovaties, het financieel vermogen en de erkenning van Googlers dat Google slechts 10% van alle kennis heeft opgeslagen (alles wat vastgelegd is, TK) maar dat 90% van alle kennis (Old Knowledgde – OK) nog niet gevonden is.

Ergens in de roman komt, vrij vertaald de opmerking voor dat geen enkel informatie systeem in staat is om het verloop op een NewYorkse sidewalk te kunnen simuleren: er zijn geen regels en zelfs als die er zouden zijn, is er nooit voldoende geheugencapaciteit om alles op te kunnen slaan. Anders gezegd: hoewel we met ons allen maar steeds roepen dat alles electronisch vastgelegd en bepaald kan worden, Sloan is het daar duidelijk niet mee eens en ik sluit me bij hem aan.

Het verhaal is dus helemaal van deze tijd. En het heeft uiteindelijk een verwachtingsvolle boodschap. De boodschap dat boekwinkels altijd zullen blijven en dat er altijd lezers zullen zijn. Dat verhalen niet uitsterven en dat er altijd mensen zullen zijn die ervan overtuigd zijn dat onsterfelijkheid ook bereikt is als na 500 jaar er nog steeds mensen geïnteresseerd zijn in wat je destijds geschreven hebt. En het zal geen verwondering wekken dat (spoiler) oude problemen niet met moderne middelen opgelost zullen worden.

Alleen verkrijgbaar in Amerikaanse uitvoering, maar voor de meesten zal dat geen enkel probleem zijn. Te bestellen bij Amazon voor 16 dollar (13 euro). Geen geld. Doen..

Leading by Omission

Ricardo Semler

Dit is een opname van een presentatie die Ricardo Semler in 2005 heeft gegeven voor het M.I.T instituut. Hij beschrijft hierin hoe hij tegenover het leiden van zijn organisatie Semco staat, en dat deze manier van leiden en organiseren zeer succesvol is.
Kernwoorden daarbij zijn: loslaten, zelfsturing, zelforganisatie, omdenken, structuurloos, geen hiërachie, betrokkenheid, inzet en motivatie. Precies het tegenovergestelde dus van de strak georganiseerde bedrijfsculturen die wij als normaal beschouwen maar, zo is het laatste decennium gebleken, zelfs als dit voor even erg succesvol is, geen lang leven beschoren zijn. In ieder geval meestal niet langer dan 25 jaar bestaan. Semco bestaat al 30 jaar inmiddels en heeft nog steeds een jaarlijkse groei van zo’n 27%.